Aktualności Odkupiciel

LITURGIA \\ UROCZYSTOŚĆ JEZUSA CHRYSTUSA, KRÓLA WSZECHŚWIATA (XXXIV NIEDZIELA ZWYKŁA) – 20 listopada 2022 – 978/37

Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego Królestwa

Człowiek ma skłonność oceniać świat, wydarzenia, a nawet ludzi według swoich wyobrażeń. A kiedy życie go zaskakuje, okazuje zdziwienie, niezadowolenie, a czasem nawet złość – bo nie tak miało być. Również Izraelici oczekując Mesjasza wyobrażali Go sobie, jako wodza, który wyzwoli ich naród, uczyni go szczęśliwym, a wrogów wytraci. Jak bardzo to nie przystawało do Bożego planu; dlatego Jezus został nie tylko niezrozumiany, ale zlekceważony i wyśmiany. Żył ubogo, głosił pokój, przebaczenie nie tylko bliskim, ale również wrogom, gromadzenie skarbów, które będą miały wartość nie na tym świecie, ale w wieczności. Nawet Jego najbliżsi uczniowie nie rozumieli na czym polega rola Mesjasza. Dlatego, gdy został haniebnie uwięziony, skatowany i przybity do krzyża jak najgorszy złoczyńca, Członkowie Sanhedrynu szydzili z Niego (…) mówiąc: „Jeśli Ty jesteś Królem żydowskim, wybaw sam siebie”. A Chrystus przyjął okrutną śmierć, żeby wybawić nie siebie, ale człowieka, bo kocha go miłością, której nie jesteśmy w stanie pojąć. Człowiek sam może się potępić, ale sam siebie zbawić nie potrafi. Przez trzy lata ziemskiego nauczania Jezus próbował ludziom przekazać Prawdę, że Bóg jest Miłością i nikt, kto odrzuca miłość nie może się znaleźć w Jego Królestwie. Słuchając Jego nauki można różnie ją przyjąć; tak jak złoczyńca, który kpił z Niego mówiąc: „Czyż Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas”. Można też patrząc na Jezusa, na Jego życie pełne trudu i troski o każdego człowieka, na Jezusa wzruszającego się cierpiącym, uzdrawiającego chorych, pocieszającego strapionych, a nawet wskrzeszającego umarłych, zobaczyć Miłość silniejszą niż śmierć i z pokorą powiedzieć : Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego Królestwa. I usłyszeć najpiękniejsze słowa, jakie może usłyszeć grzesznik: Zaprawdę, powiadam Ci, dziś będziesz ze mną w raju, w świecie tak innym od naszych ziemskich wyobrażeń i tak pięknym, jak piękny jest jego Stwórca.


p. Barbara Loranc (komentarz do niedzielnej liturgii)